Los años juegan al escondite conmigo, por más que pase el tiempo, miro atrás y te siento igual de cerca. Día tras día, mes tras mes, siempre vuelvo a ti.
Lo peor es que se que ya salió el "FIN" al acabar la película, que las luces están encendidas y que estoy en la sala del cine acompañado solo por butacas vacías. Pero aún así, siempre vuelvo a ti.
Quisiera borrar tu mirada de mi mente, que dejaras de ocupar mis pensamientos día y noche, pero no puedo, porque no quiero, porque en el fondo me da miedo sacarte de mi vida, borrarte de mi recuerdo y perderte para siempre. Aunque no quiera, aunque me duela, siempre vuelvo a ti.
"Anónimo"
dimecres, de febrer 06, 2008
Tornar
Subscriure's a:
Comentaris del missatge (Atom)

Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada